Τα δημοψηφίσματα όπως αυτό που διεξήχθη στην Τουρκία ανήμερα του Πάσχα (16/4/2017) – στο οποίο οι πολίτες έπρεπε να επιλέξουν μεταξύ δυο απαντήσεων επί μιας προαποφασισμένης από την πολιτική εξουσία κατάστασης – έχουν μέσα στη φύση τους, στον πυρήνα τους, το χαρακτηριστικό της δημιουργίας δυο ισχυρών και άκρως αντίθετων πόλων μέσα στο εκλογικό σώμα.
Είναι αναπόφευκτη λοιπόν η δημιουργία καταστάσεων όπως αυτή στην Τουρκία, όπου οι δυο πόλοι – υποστηρικτές του “ναι” ή του “όχι” στη συνταγματική μεταρρύθμιση – ήρθαν σε ευθεία σύγκρουση μεταξύ τους. Μια σύγκρουση που δείχνει πως είναι ακόμη πιο οξυμένη, λόγω της μικρής διαφοράς στην κάλπη.
Οι πηχυαίοι τίτλοι του τύπου “διχασμένη χώρα” είναι περιττοί.Η Τουρκία ήταν και πριν από το δημοψήφισμα μια χώρα με τεράστιες διαφορές και ανισότητες, και όσο περνούν τα χρόνια τόσο αυτές θα έρχονται στην επιφάνεια.