Δανειστής (ο) [μτγν.] δανείστρια (η) [δανειστριών]
1. (καθημ.) πρόσωπο που δανείζει χρήματα (εντόκως ή ατόκως) ΣΥΝ. τοκιστής, πιστωτής ΑΝΤ. οφειλέτης, χρεώστης
2. (νομ.) το πρόσωπο το οποίο μπορεί να απαιτήσει από άλλον (οφειλέτη) ορισμένη παροχή (πράξη ή παράλειψη) (δεν πρέπει να συγχέεται ο δανειστής με τον δανειοδότη, πρόσωπο δηλαδή που δίδει κάποιο δάνειο)
Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας, Β΄ έκδοση, Γ΄ ανατύπωση 2006 εμπλουτισμένη – σελίδα 452
εάν θέλετε να λαμβάνετε κάθε πρωί ένα επίκαιρο σκίτσο του ΚΥΡ μπείτε ΕΔΩ & γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση
Αυθύπαρκτος, -η, -ο
αυτός που υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει από μόνος του, χωρίς τη συνδρομή άλλων.
ΣΥΝ: αυτοτελής, αυθυπόστατος, αυτόνομος, ανεξάρτητος. Αυθυπάρκτως, κ. Αυθύπαρκτα επιρρ., αυθυπαρξία (η) [1870]
[ΕΤΥΜ.: μτγν. <αὐθ- (αὐτός) + ὑπαρκτός < υπάρχω
Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας, Β΄ έκδοση, Γ΄ ανατύπωση 2006 εμπλουτισμένη – σελίδα 314
(λογ.) γεμάτος έπαρση, φαντασμένος, αλαζόνας
ΣΥΝ.: ξυπασμένος, καυχησιάρης, υπερήφανος ΑΝΤ.: μετριόφρων
ΣΧΟΛΙΟ λ. αίρω, μετοχή
[ΕΤΥΜ Μτχ. παθ. παρακ. του αρχ. ἐπαίρω / -ομαι]
Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας, Β΄ έκδοση, Γ΄ ανατύπωση 2006 εμπλουτισμένη – σελίδα 643
εάν θέλετε να λαμβάνετε κάθε πρωί ένα επίκαιρο σκίτσο του ΚΥΡ μπείτε ΕΔΩ & γράψτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση