Το απόγευμα της Κυριακής είπα να δω ένα ντοκιμαντέρ που σχετίζονταν με την κρίση στην Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στη δεκαετία του 2000. Αποκαλυπτικό για ό,τι συνέβη τότε – αποκαλυπτικό για όσα συμβαίνουν σήμερα, αφού τα απόνερα χτυπάνε την οικονομία της υπερδύναμης ακόμη και σήμερα. Ένρον, Λήμαν Μπράδερς, Μέιντοφ και μια σειρά από άλλα ονόματα πέρασαν ξανά από μπροστά μου.
Και αναπόφευκτα στο μυαλό ήρθε και το “δικό μας” Χρηματιστήριο, ίσως η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έγινε στη χώρα με χαλαρό τρόπο και με τη συναίνεση των συμμετεχόντων σε αυτό. Τότε που σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο υπήρχε και μια “χρηματιστηριακή” και τότε που όλοι στήνονταν μπροστά σε μια τηλεόραση για να δούνε κάθε πρωί τις μετοχές.