Κάποια στιγμή – όσο πιο σύντομα, τόσο το καλύτερο – θα πρέπει να ανοίξει στην Ελλάδα μια σοβαρή συζήτηση σχετικά με το πόσο συμφέρει η παραμονή της χώρας στο ευρώ ή όχι αλλά και με τον τρόπο που θα βγούμε όσο πιο ομαλά γίνεται από αυτό.
Ίσως να είναι αργά και η ευκαιρία (όπως και ο χρόνος) να έχει παρέλθει. Γιατί η κουβέντα για το θέμα θα έπρεπε να έχει ανοίξει πολύ καιρό πριν, κάπου εκεί κοντά στις αρχές του 2010.
Η παγκόσμια «κρίση» (που στην ουσία της δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια κρίση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που διαχειρίζονταν ασύλληπτα ποσά με ίδιον όφελος και ευθύνες και που τελικά τη φόρτωσαν εντέχνως στα κράτη) μετρούσε ήδη ενάμιση χρόνο. Το πώς τα ιδιωτικά χρέη και αστοχίες μετατράπηκαν σε κρατικά στην Ελλάδα είναι γνωστό, αλλά δυστυχώς ακόμη δεν έχει απασχολήσει κανέναν αυτή η μετατροπή, ώστε να καταλογιστούν οι κάθε είδους ευθύνες.