Αυτή τη βδομάδα.. Καλοκαιρινό. Άλλωστε, “του φραπέ το καλαμάκι και το 4ο παγάκι είναι καλοκαιρίνο!”
Με τους Χατζηφραγκέτα, ένα ντουέτο απ’ την Αθήνα (Βαγγέλης Χατζηγιάννης και Πάνος Φραγκιαδιάκης) που πραγματικά τα σπάει στο νεανικό κοινό.
Αυτή τη βδομάδα.. Καλοκαιρινό. Άλλωστε, “του φραπέ το καλαμάκι και το 4ο παγάκι είναι καλοκαιρίνο!”
Με τους Χατζηφραγκέτα, ένα ντουέτο απ’ την Αθήνα (Βαγγέλης Χατζηγιάννης και Πάνος Φραγκιαδιάκης) που πραγματικά τα σπάει στο νεανικό κοινό.
Οι στίχοι και η μουσική είναι το Γιάννη Πάριου (έχει γράψει εκατοντάδες τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο).
Το συγκεκριμένο τραγούδι συμπεριλαμβάνονταν στο άλμπουμ “Δικαίωμα” του 1988 – και σε αυτό το άλμπουμ θα βρούμε επίσης τραγούδια γραμμένα από τον Κραουνάκη αλλά και από τη Δήμητρα Γαλάνη, τη Χαρούλα Αλεξίου ή τη Νένα Βενετσάνου.
Μια ακόμη βουτιά στο παρελθόν, στο … ελαφρώς μακρινό.
Αυτή την εβδομάδα πάμε πίσω στο 1983 και στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ. Εκεί υποτίθεται πως εκτυλίσσεται η ιστορία της ταινίας την οποία έντυσε μουσικά (και) αυτό το κομμάτι.
Εντάξει, ο Γιάννης Γιοκαρίνης προφανώς είχε άλλο σκοπό όταν έγραψε το συγκεκριμένο τραγούδι, όμως μ’ αυτά που ο καιρός μας κάνει στην πραγματικότητα, το ρεφρέν ταιριάζει…
Τι κοινό μπορεί να έχουν μια δανέζικη συμφωνική ορχήστρα, ο Ίλαϊ Γουάλας, μια απίστευτη μέτζο σοπράνο που φοράει περίστροφα για σκουλαρίκια, μια Γιαπωνέζα και μια εξαιρετική χορωδία;;
Επίκαιρον! Είναι βλέπετε ο καιρός τέτοιος…
Από την ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ Σωτηρία Μπέλλου (ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ και το λέμε επειδή κάποιοι κάνουν το λάθος να τη συγκρίνουν με κάποιες νεώτερες, που η φωνή τους σε σχέση με την Μπέλλου περνάει και δεν ακουμπάει…).
Καλή ακρόαση!
Για μια ακόμη Κυριακή είπαμε να κάνουμε μια βουτιά στο χρόνο.
Σήμερα θα ακούσουμε κάτι από το 1978 – για κάποιους είναι εξαιρετικά μακρινό, για κάποιους άλλους είναι μόλις… χθες!
Για μια ακόμη εβδομάδα επιλέξαμε ένα παλιό τραγούδι, που πλέον έχει γίνει κλασσικό.
The Knack – My Sharona
Ήταν όντως το τραγούδι της εβδομάδας (κι αφήστε τώρα αυτά τα … ψαγμένα, τις βλακείες και τα βαριά κουλτουριάρικα που μιλάνε για “πανηγυράκι”, για “σκοπιμότητες”, για “τραγουδάκια του συρμού” κλπ κλπ .
Μεταξύ μας είμαστε, Μια χαρά καθίσαμε οι περισσότεροι και φάγαμε ένα δεκάλεπτο, για να ακούσουμε 1-2 τραγούδια!)
Δεν θα πούμε ότι αδικήθηκε – με τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision δεν έχει βγάλει κανείς άκρη…
Ένα τραγούδι που το έχουν πει πολλοί, όμως οι ερμηνείες του Κώστα Μακεδόνα και/ή της Μαρίζας Ρίζου είναι από τις καλύτερες (γούστα είναι αυτά, μη μας παρεξηγείτε….).
Αν τους πετύχεις και τους δυο, ακόμη καλύτερα!