Ένας άνευ προηγουμένου “αγώνας δρόμου” γίνεται τις τελευταίες 36 ώρες σε όλον τον πλανήτη με αφορμή τους δασμούς που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.
Ο “αγώνας” αυτός έχει ως συμμετέχοντες τους οικονομολόγους όλου του κόσμου – που προσπαθούν να ερμηνεύσουν με επιστημονικούς όρους (μάταια είναι η αλήθεια – στο τέλος θα τα σκίσουν τα πτυχία τους!!) τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκαν οι δασμοί του Τραμπ και φτάνουν από 10% έως 49%…
Κι αν είναι πραγματικά απίθανο οι οικονομολόγοι να βρουν τον τρόπο υπολογισμού και τη λογική επιβολής αυτών των δασμών, είναι – αντιστρόφως – πολύ εύκολο να υπολογίσουν τις επιπτώσεις αυτής της ιστορίας.
Ο Τραμπ και η παρέα του, νομίζοντας ότι η Οικονομία του πλανήτη ακόμη κινείται στην εποχή του προστατευτισμού και της ατμομηχανής, αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο σε όλους (πλην ολίγων) και να επιβάλουν δασμούς στα εισαγόμενα στις ΗΠΑ προϊόντα.
Σε απλά ελληνικά κι εντελώς απλοποιημένα, λένε ότι σκοπός τους είναι να ακριβύνουν τα ξένα προϊόντα που φτάνουν στις ΗΠΑ για να τα αποφεύγουν οι Αμερικανοί καταναλωτές και να στραφούν στα Made in USA προϊόντα, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την παραγωγή και την Οικονομία στις ΗΠΑ.
Απλοϊκό αυτό που θέλουν να κάνουν ο Τραμπ και η παρέα του. Θέλουν να ενισχύσουν την Οικονομία της χώρας τους με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Το κακό είναι ότι ο τρόπος που τα κάνουν, είναι ξεπερασμένος και προκλητικά παράλογος.
Αυτά γίνονταν σε παλαιότερες εποχές. Κι όχι σε εποχές που τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους, σε εποχές που υπάρχει τέτοια αλληλοεξάρτηση μεταξύ των οικονομιών των χωρών. Και κυρίως υπάρχει μεγάλη γεωγραφική διασπορά στην αλυσίδα παραγωγής ακόμη και μεμονωμένων εταιριών, κάθε μεγέθους.
Όσον αφορά την Ελλάδα πάντως, τα πράγματα δεν είναι εύκολα.
Όχι μόνο επειδή θα επιβληθούν δασμοί 20% σε όλα τα ελληνικά προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ (το 20% είναι ο δασμός που αφορά όλη την Ε.Ε.).
Αλλά και επειδή οι δασμοί αυτοί θα έχουν επίδραση και στις υπηρεσίες που παρέχει η χώρα μας (όπως ο τουρισμός, αφού οι Αμερικανοί θα κοιτάξουν πως να τη βγάλουν, έχοντας να αντιμετωπίσουν σειρά ανατιμήσεων που αναμένονται κι όχι να το ρίξουν στον τουρισμό στην Ευρώπη) αλλά και στην ανταγωνιστικότητα (αφού π.χ. σε παρόμοια προϊόντα όπως το λάδι ή οι κομπόστες ροδάκινου η Ελλάδα θα χρεώνεται με δασμό 20% ενώ η Τουρκία με 10%).