Άρθρο: Ξαφνικός θάνατος, παντού!

Χωρίς κατηγορία
του Ν. Μπρουσκέλη

Στην διάρκεια της περυσινής προεκλογικής περιόδου, συνομιλώντας με έμπειρο πολιτικό, μου αποκάλυψε ότι υπάρχει στο μυαλό των κυβερνώντων, η σκέψη του ξαφνικού θανάτου δημοσιών υπηρεσιών, που θα συνοδεύεται φυσικά από τις ανάλογες απολύσεις προσωπικού. Μου τόνισε μάλιστα, ότι χρειάζονται πλέον ριζικές και σκληρές αποφάσεις για να πάει η χώρα μπροστά και για να πεισθούν οι δανειστές μας, ότι στην Ελλάδα εφαρμόζονται οι απαραίτητες  “μεταρρυθμίσεις” και ο αναγκαίος “εξορθολογισμός δαπανών”.
Η λογική, λοιπόν, του ξαφνικού θανάτου, είναι εδώ. Ένας αποτυχημένος ποδοσφαιρικός κανονισμός, που εφαρμόζεται όμως, στην Ελληνική κοινωνία.
Η λογική των οριζόντιων περικοπών παντού, συνεχίζεται και αυξάνεται. Χωρίς αξιολόγηση, χωρίς διαφάνεια, χωρίς κοινωνικό διάλογο με τους εμπλεκομένους φορείς, οι οποίοι βεβαίως και έχουν – και πρέπει κάποτε να αναλάβουν – τις ευθύνες τους, αφού τα προηγούμενα χρόνια, προτάσεις ηπιότερες έπεφταν στο κενό, με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες στον ρόλο της συντήρησης του πελατειακού και παρασιτικού κράτους.
Το παράδειγμα της κρατικής ραδιοτηλεόρασης ακολουθεί η εκπαίδευση με την καρατόμηση των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ, ενώ έξω από το χορό δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, …
…στην οποία οι περικοπές ως προς το προσωπικό που εργάζεται σε αυτούς ξεκινούν από τους δημοτικούς αστυνομικούς και τους σχολικούς φύλακες.
Οι κορυφαίες έννοιες της αξιολόγησης και της αξιοκρατίας, πολεμούνται από τους πάντες. Πολιτικούς φορείς, που δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμια (και που υποκρίνονται ότι αποζητούν τον εξορθολογισμό του Δημοσίου Τομέα, ενώ στην ουσία εξέθρεψαν επί σειρά ετών διεφθαρμένους προσωπικούς στρατούς βολεμένων) και  συνδικαλιστές, που υπηρετούν τα κακώς εννοούμενα κεκτημένα.
Η λογική τους απλή: ότι το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, δεν έχει την αξιοπιστία για να εφαρμόσει την αξιολόγηση. Όμως, με τέτοιες λογικές δεν λύνεται κανένα πρόβλημα. Ούτε η εξυγίανση και ο ορθολογισμός της διοίκησης επιτυγχάνεται, ούτε αντιμετωπίζεται το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας, που δεν είναι άλλο από την ανεργία.
Στο δικό μας Δήμο η αρχή έγινε με τους σχολικούς φύλακες. Ο Δήμαρχος, κατά την έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το θέμα, δήλωσε αλληλέγγυος στον αγώνα των εργαζομένων. Όμως, για πολλοστή φορά, ακολουθώντας την πάγια τακτική του, πλειοδότησε σε λαϊκισμό και υποκρισία, παίζοντας προσωπικά και μικροκομματικά παιχνίδια, επιδεικνύοντας έλλειψη κοινωνικής ευθύνης.
Η επιβάρυνση των Δήμων με αρμοδιότητες και η ταυτόχρονη περικοπή πόρων δεν είναι φαινόμενο χθεσινό. Ο ίδιος ο Δήμαρχος, σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση του Δημοτ. Συμβουλίου επικαλείται τα παραπάνω, ίσως και για να καλύψει τη δική του ανεπάρκεια να προσφέρει όραμα και έργο σε έναν Δήμο που καθημερινά υποβαθμίζεται. Η μείωση πόρων είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. Αυτό όμως δεν του δίνει το άλλοθι να «κρύβει» την έλλειψη στοιχειώδους στρατηγικού σχεδίου (ή έστω την ικανότητα να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, εάν θεωρήσουμε πως το 2010 ο ίδιος και η παράταξή του είχαν κάποιο σχέδιο) για το μέλλον του τόπου μας.
Δεν διευκρίνισε δε, αν στο πλαίσιο της αλληλεγγύης που δήλωσε πως παράσχει στους εργαζομένους, θα πιέσει για να έχει στο πλευρό του και τους βουλευτές της ΝΔ, με την σημαία της οποίας και εξελέγη προ τριετίας.
Πρόσφατη έρευνα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας αποκάλυψε μεταξύ άλλων πως για να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση για τα επόμενα χρόνια, απαιτείται αποτελεσματικότερη διαχείριση, περισσότερη ενημέρωση και διαφάνεια (θα προσέθετα και κοινωνική λογοδοσία και απογαλακτισμός από την οικονομική εξάρτηση από την κεντρική Κυβέρνηση).
Πραγματικά, τι από όλα αυτά χρειάζεται περισσότερα χρήματα για να γίνει πράξη; Και ποιο από τα παραπάνω δεν μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα και στο Δήμο Αλεξάνδρειας;
Όσον δε αφορά, αυτά που δήλωσε στο έκτακτο ΔΣ, για στοχοποίηση και απαξίωση της ΤΑ, τον παραπέμπω στην έκθεση για το 2012, του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή, που την ανακηρύσσει πανηγυρικά πρωταθλήτρια στη διαφθορά. Διαφθορά που θα μπορούσε να χτυπηθεί σε μεγάλο βαθμό εφαρμόζοντας όσα η ΚΕΔΕ επεσήμανε και αναφέρονται παραπάνω.
Κανείς  λογικά σκεπτόμενος δημότης δεν νομίζω να πιστεύει ότι η δημοτική παράταξη της πλειοψηφίας, μπορεί να αλλάξει στάση κατά τους τελευταίους μήνες της θητείας της. Με δικαιολογίες, με ανούσια χτυπήματα στην πλάτη ανθρώπων που πραγματικά πλήττονται, με προφητείες, με υποκριτικές και λαϊκίστικες κορώνες που δεν πείθουν πλέον κανέναν, δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε μπροστά. Οι εποχές που οι αιρετοί έταζαν, διόριζαν, έκαναν την φιγούρα τους στον κόσμο με υποσχέσεις για έργα, ανήκει πλέον στο παρελθόν, όπως δηλώνει ορθά και ο Δήμαρχος Αθηναίων. Ο τόπος μας έχει χάσει πολλά τα τελευταία χρόνια από ανάλογες πρακτικές. Απαιτείται προσαρμοστικότητα και ορθολογιστικές τακτικές.
Το επόμενο διάστημα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Μια σιωπηρή κοινωνική πλειοψηφία, ζήτα ανατροπή του τοπικού πολίτικου κατεστημένου. Μια ανατροπή που όμως θα έρθει μόνο εάν αυτή η πλειοψηφία πάψει να είναι σιωπηρή και αμέτοχη.
Γιατί, δανειζόμενος τους στίχους του Πάμπλο Νερούντα : “Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την άνοιξη να έρθει…”

 

 

Ν. Μπρουσκέλης