Για εμβόλιο στη Σερβία …

διεθνή κορωνοϊός

Σε αρκετές χιλιάδες μετρώνται όσοι τις τελευταίες ημέρες κατευθύνονται στη Σερβία με σκοπό να εμβολιαστούν στα κέντρα που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα της Βαλκανικής (η οποία τα πηγαίνει πολύ καλά και είναι μεταξύ των 3 πρώτων χωρών στην Ευρώπη σε ποσοστό εμβολιασμών του πληθυσμού της).

Λίγο η πεποίθηση ότι τα εμβόλια θα αργήσουν στις χώρες τους, λίγο το γεγονός ότι η διαδικασία στη Σερβία είναι απλή, λίγο το ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στις Κυβερνήσεις των χωρών τους, όλα αυτά έχουν οδηγήσει πολίτες από τα Βαλκάνια (από την Αλβανία, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη ή τα Σκόπια) αλλά και από χώρες της κεντρικής Ευρώπης στο Βελιγράδι και άλλες σερβικές πόλεις για να εμβολιαστούν.

Κάποιοι είχαν κλείσει το ραντεβού τους μέσα από το ηλεκτρονικό σύστημα του Σερβικού Οργανισμού Υγείας ενώ άλλοι απλά ξεκίνησαν για τη Σερβία με μοναδικό σκοπό να εμβολιαστούν.

Στη Σερβία έχουν πάρει έγκριση αρκετά εμβόλια, όπως αυτό της Pfizer, της AstraZeneca, το ρώσικο Sputnik V και το κινέζικο Sinopharm (τα διεθνή ΜΜΕ αναφέρουν πως έχουν προμηθευτεί πολύ μεγάλες ποσότητες από τα 2 τελευταία και για αυτό η Σερβία βρίσκεται μεταξύ των χωρών της Ευρώπης που οι εμβολιασμοί προχωρούν γρήγορα – επί συνόλου 7 εκατομμυρίων κατοίκων πάνω από 2 εκατομμύρια πολίτες της Σερβίας έχουν εμβολιαστεί, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλο αντιεμβολιαστικό κίνημα και εντός της Σερβίας).

Τα ΜΜΕ από διάφορες χώρες αναφέρουν πως οι Σέρβοι αποφάσισαν να προχωρήσουν στο “άνοιγμα” αυτό επειδή – παρότι το σύστημά τους “τρέχει” με πάρα πολύ γρήγορους ρυθμούς – έχουν ποσότητες του εμβολίου της AstraZeneca που πρέπει να χρησιμοποιηθούν προτού λήξουν αλλά και για πολιτικούς λόγους (κυρίως επειδή θέλουν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη σε χώρες που κάποτε ήταν μέλη της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας).

Καμιά από τις δυο “εξηγήσεις” δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επίσημα, όπως και να ‘χει όμως είναι φανερό πως ο κόσμος μπροστά στην υγεία του πλέον δεν κοιτά “λεπτομέρειες” τέτοιου τύπου και πηγαίνει για να εμβολιαστεί ακόμη και σε χώρες που μέχρι πριν από 10 ή 20 χρόνια (ή ακόμη και σήμερα) τις θεωρούσε εχθρικές ή ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση με αυτές.