Μιανμάρ: επειδή θεώρησαν ότι δεν τηρούνταν το Σύνταγμα, το… ανέστειλαν!

διεθνή

Στρατιωτικό πραξικόπημα σημειώθηκε στη Μιανμάρ (οι πιο μεγάλοι θα την ξέρουν με το παλιό της όνομα, Βιρμανία).

Οι στρατιωτικοί, ως άλλοι… “σωτήρες”, ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας και έχουν κλείσει μέσα τους πολιτικούς, σχεδόν 3 μήνες μετά από εκλογές που έγιναν στη χώρα αυτή της νοτιοανατολικής Ασίας. Και έδωσαν στους εαυτούς τους και διάστημα ενός χρόνου για να κρατήσουν την εξουσία και να … “διορθώσουν” την κατάσταση.

Το παράλογο – πέραν του ιδίου του πραξικοπήματος ως ενέργεια – είναι άλλο: η νέα χούντα προχώρησε στο πραξικόπημα με την δικαιολογία ότι δεν τηρείται το Σύνταγμα της χώρας. Και η πρώτη κίνησή της ήταν να προχωρήσει στην αναστολή του Συντάγματος! (πρόκειται για Σύνταγμα που η προηγούμενη χούντα είχε συγγράψει και είχε επιβάλει στους πολιτικούς μια δεκαετία νωρίτερα, το 2011).

Το άλλο αξιοπρόσεκτο είναι το εξής: στη Μιανμάρ η μια χούντα ανατρέπει την άλλη επί 50 χρόνια!

Στη χώρα αυτή (που η έκτασή της και ο πληθυσμός της είναι πενταπλάσια σε σχέση με την Ελλάδα) η Δημοκρατία διήρκεσε μόλις 14 χρόνια, από το 1948 που έγινε ανεξάρτητη μέχρι και το 1962. 14 χρόνια που δεν ήταν χωρίς προβλήματα, αφού εμφύλιοι και δολοφονίες πολιτικών ήταν στο προσκήνιο.

Από το 1962 μέχρι το 2011 ο στρατός είχε την εξουσία, ο ένας στρατηγός – “σωτήρας” ανέτρεπε τον άλλο, τα συμβούλια που κυβερνούσαν τη χώρα άλλαζαν ονόματα σαν τα πουκάμισα, έστησαν και ένα “κόμμα” που ανέλαβε την εξουσία με γιαλαντζί εκλογές και το δημοκρατικό διάλειμμα διήρκεσε μόλις 10 χρόνια, από το 2011 μέχρι το πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου.

Όλα αυτά τα χρόνια από τους χουντικούς δοκιμάστηκαν διάφορα συστήματα “πολιτικής” και οικονομικής διακυβέρνησης, μεταξύ αυτών και ο λεγόμενος “βιρμανικός δρόμος για το σοσιαλισμό”. Εθνικοποιήσεις και πειράματα “σοβιετικής” έμπνευσης δοκιμάστηκαν και αυτά, ενώ τη χώρα καταστρέφουν και μια σειρά από εμφύλιες διαμάχες και καταπιέσεις μειονοτήτων (εθνικών ή θρησκευτικών). Φυσικά, επειδή κάθε άλλο παρά “σωτήριες” ήταν, οι διαδοχικές χούντες έπνιγαν στο αίμα όποια αντίθετη φωνή υπήρχε και το 2011 παρέδωσαν μια χώρα διαλυμένη από τους εμφυλίους και τις διώξεις, βουτηγμένη στη φτώχεια…