Κατηγορίες
σχόλιο επικαιρότητας

Τα… σαράντα των 2 (πρώην) μεγάλων κομμάτων

40NDPASOKΤα …σαράντα τους γιορτάζουν την εποχή αυτή τα δυο κόμματα που διαμοιράστηκαν την εξουσία από το 1974 και έπειτα. Πως τα βρίσκουμε τα κόμματα αυτά, με 2 κουβέντες;

* Το ΠΑΣΟΚ είναι στη γωνία, με ποσοστά που πλέον θυμίζουν 1974 – σε ρόλο μικρού εταίρου και με τον αρχηγό του να προσπαθεί να πείσει πως όλα γίνονται για το καλό του τόπου και πως αν δεν ήταν αυτός θα κατέρρεε το σύμπαν. Το κόμμα-κίνημα έχει πιάσει τα δεξιά όρια του κέντρου, έχει πολλούς αστέρες της πολιτικής που πάνε αδιάβαστοι και ψηφίζουν ό,τι νά ΄ναι, ακόμη περισσότερους που έχουν επιδοθεί χρόνια τώρα σε αποτιμήσεις και όχι σε εξεύρεση λύσεων και με μια ιδιάζουσα αίσθηση του “σοσιαλισμού”, τον “σοσιαλισμό αλά γκρέκα” (στο ΣΥΡΙΖΑ έχουν επίσης τη δική τους άποψη για τον “σοσιαλισμό” – και με πολλούς σώγαμπρους να τη διαμορφώνουν εσχάτως – την οποία αναμένεται να δούμε οσονούπω!).

* Η ΝΔ είναι μεν στο προσκήνιο, σωμένη από την “εκλογική οργή” των Ελλήνων στις εκλογές, όμως αυτό γίνεται απλά και μόνο επειδή στον “χώρο της” δεν υπάρχει κάποιος άλλος που να αρθρώνει σοβαρό πολιτικό λόγο. Φυσικά το 2012 βγήκε λιγότερο λαβωμένη από το ΠΑΣΟΚ.Σήμερα διαθέτει μια σειρά από καταστροφολόγους να προβλέπουν το μαύρο μέλλον, ξεχνώντας ότι στη διαμόρφωσή του μαύρου αυτού μέλλοντος συνεισέφεραν οι παλαιότεροι από αυτούς στο κόμμα ή και οι ίδιοι (που ψηφίζουν Μνημόνια και νόμους που στραγγαλίζουν την Ελλάδα, τους Έλληνες και την Οικονομία και μετά ζητάνε αναθεωρήσεις αυτών που ψήφισαν για τα μάτια του κόσμου).

.

Σαραντάρησαν τα κόμματα εξουσίας της περιόδου που ακολούθησε την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στη χώρα. Σαραντάρησαν αλλά “μυαλό δεν έβαλαν”.

Γιατί είχαν από την πρώτη μέρα της ίδρυσής τους στο dna τους όλες τις παθογένειες του ιστορικού τους παρελθόντος, γιατί δεν είχαν τη διάθεση να προσαρμοστούν στις – εκάστοτε – απαιτήσεις των καιρών, γιατί είχαν αμφότερα στις τάξεις τους αρκετούς πολιτικάντηδες του χειρίστου είδους (που σε πολλές περιπτώσεις κατάφεραν να αναδειχθούν σε υψηλά αξιώματα του κομματικού ή του κρατικού μηχανισμού), γιατί είδαν την εξουσία σαν λάφυρο.

.